| |
Middenin Soweto ligt het Mandela Squattercamp, een sloppenwijk van huizen uit plaatstaal en karton. Op nauwelijks enkele vierkante kilometers wonen een paar duizend mensen. Zij zakten in het begin van de jaren '90 naar Soweto af in de hoop dat het nieuwe, democratische Zuid-Afrika hen mettertijd een echte woonst, echt werk en een toekomst zou kunnen geven. Tien jaar later wonen ze nog steeds in hun tijdelijk opgetrokken krotwoningen. De aarden steegjes ertussen zijn vernauwd tot amper een halve meter breed.
Naast de prikkeldraad, die de krotwoningen als het ware samenhoudt, staat een groot, nieuw en modern gebouw, een soort Cultureel Centrum, maar dan op z'n Zuid-Afrikaans. Er worden o.a. lees- en schrijflessen voor volwassenen gegeven, er is een crèche, soms zijn er optredens. Zaterdagen worden gereserveerd voor begrafenisfeesten en herdenkingen. Het is in dit gebouw dat Big Voice jack een ruimte ter beschikking heeft voor zijn muziekklas. Samen met twee werkloze muziekleraren geeft hij er elke week les aan zo'n 400 kinderen uit de Mandelasloppenwijk.
Het is hun bedoeling om zo de kinderen van de straat en dus uit de criminaliteit te houden. Voor ze de klas binnen mogen, moeten ze wel eerst hun huiswerk maken in een aangrenzend lokaaltje. Dat kunnen ze thuis vaak moeilijk doen: er is daar geen electriciteit, dus 's avonds is het er te donker en er staat vaak ook geen tafel omdat de huisjes te klein zijn.
Veel instrumenten heeft Jack niet. Er zijn drie met plakband aan elkaar gehouden trompetten, drie gitaren en een keyboard (meegebracht door Gorki toen ze vorig jaar op tournee in Zuid-Afrika waren). Maar de twintig 'pennywhistles' maken veel goed. Want natuurlijk is Jack trots dat hij "zijn" instrument kan doorgeven aan de volgende generatie.
Vingervaardigheid leren de kinderen op afgedankte klavieren van PC's. En Jack heeft zo ook zijn eigen lesmethodes. De sfeer in de klas is te gek, daar zorgen hij en 'zijn' kinderen wel voor. Voor de kinderen is deze muziekklas het enige waar ze elke week echt naar uit kunnen kijken. Ze is een baken van hoop: de hoop op een betere toekomst. Een paar keer per week klinkt er dus letterlijk muziek over de Mandelasloppenwijk. |
 |
|
|
