PLASTISCHE
OPVOEDING

Cursus 1ste graad - marc vanderpoorten 2002 ©

Waarom PO

Er zijn heel wat mensen die "tekenen" een overbodig vak vinden. Raar maar waar: "wie iets niet kan, vindt juist dat wat hij niet kan onbelangrijk".
	Laat ons even wakker worden. Letterlijk en figuurlijk. Wat zie je als je je ogen open slaat? VORMEN, KLEUREN, TOONWAARDEN, VOLUMES en noem maar op. Je stapt uit een vorm, je loopt over een materie, je gaat over een ritme naar beneden, je ontmoet ondertussen structuren, je verwisselt van texturen, je steekt verschillende materies tussen je tanden, je zet een vorm aan om wat muziek te horen, als het donker is pruts je aan een vorm om licht en kleur te voorschijn te toveren, je wordt gek van al die kunstmatige vormen, je springt op een driehoek die twee cirkels vasthoudt en vlucht de natuur in.
Oef, eindelijk rust, weg van al die vormen. Tussen het zachtgroen van het gras, het bruin van de boomstammen, het frisse loof van de kruinen. Droom maar verder ... ! "Zeg moeder, waarom leven wij in en tussen de vormen?" "Ai ! ... het is niet waar, wat een nachtmerrie"! " HELP! HELP"! ... "Ik ben zelf een vorm"! Natuurlijk, zonder vormen zijn wij niet! Zonder ogen zien wij niet! Al wat rond ons is, is vorm, is vormgeving. Is het dan niet normaal dat wij in deze wildernis wat wegwijs geraken in vorm en vormgeving?