Over ons Blog Contact
Face-lift en uitbreiding van het Torengebouw

In de overeenkomst van 29 juli 1929, gesloten tussen het stadsbestuur en de Algemeene Bankvereeniging, was bepaald dat de bank ook de resterende panden aan haar kant van de

Eiermarkt en de Beddenstraat, na onteigening door de Stad, zou verwerven. Zij moest er dan in de plaats een monumentaal gebouw "in den modernen bouwtrant" optrekken.

Doordat de te onteigenen huizen bijna allemaal goed beklante handelshuizen waren, mag het geen verbazing wekken dat de zaken lang aansleepten. Na de Tweede Wereldoorlog doken in de pers geregeld berichten op over de nakende voltooiing van heel het blok Schoenmarkt-Eiermarkt-Beddenstraat. Vanaf 1963 werden de berichten hierover frequenter. Op 28 augustus 1963 verkondigde de Gazet van Antwerpen voor waarheid: 'Boerentoren krijgt een vleugel bij... De maatschappij Mobezit, die het Torengebouw beheert, is namelijk in het bezit gekomen van al de huizen die zich bevinden in de teerling Beddenstraat, Schoenmarkt en Eiermarkt" '

Dit bericht hield echter geen rekening met het feit dat één eigenaar zich niet akkoord kon verklaren met de financiële afronding van de onteigening en naar de rechter stapte. Daardoor werden alle plannen voorlopig geschorst. Op de reeds braakliggende gronden brak een echte rattenplaag uit ten gevolge van sluikstortingen. De Kredietbank moest forse maatregelen nemen om de plaag te bestrijden.

duivenkot Boerentoren Antwerpen
(Het beroemde 'duivenkot' op de top van de toren. (foto genomen na de bevrijding van Antwerpen in september 1944))

Door de voortdurende expansie van de Kredietbank werd in 1966 duidelijk dat een nieuwe vleugel dringend noodzakelijk werd om te voldoen aan de vraag naar meer kantoor- en ontvangstruimte in Antwerpen.

Het toenmalige directiecomité voorgezeten door de heer Luc. Wauters, voorzitter, was verder samengesteld uit de heren Jozef Brusselmans, Maurits Van Lerberghe en August Leeman. Directeur van Zetel Antwerpen was toen Karel Vanderhoeght.

Daar het "oude" gebouw niet meer beantwoordde aan de eisen van een moderne efficiënte organisatie, rees de vraag wat er zou gebeuren met het Torengebouw van 1932. Zou het blijven bij een simpele opknapbeurt of plande men een volledig nieuw gebouw, aangepast aan de eisen van de tijd?

De plannen van de bank werden echter ruim een jaar geblokkeerd daar de MIVA in 1966 met een plan voor de dag kwam om het tracé van de premetro onder het Torengebouw te laten lopen. Er werd zelfs gedacht aan een station onder de bank. Tenslotte zag de MA van haar plannen af.

Toen in 1967 stilaan duidelijk werd dat er plannen bestonden om het bestaande gebouw "uit te kleden" tot op zijn stalen geraamte en het vervolgens "aan te kleden" met een ultramoderne gevel, en terzelfder tijd de binneninrichting compleet te vernieuwen, ontstond hierover grote beroering in de Antwerpse pers. Waar vroeger heftig campagne was gevoerd tegen de bouw van een wolkenkrabber in het oude stadsgedeelte, werd nu door de sinjoren met evenveel fanatisme gevochten voor het behoud van "hun" toren.

In zijn editie van 23-29 februari 1968 blokletterde het weekblad 7ondagmorgen" op zijn frontpagina: 'Doodvonnis voor een reus" en bracht op blz. 5 en 6 een grote reportage over de plannen voor een "nieuwe" toren.

Deze plannen, en zelfs de maquettes, hebben inderdaad bestaan, maar waren slechts werkinstrumenten bij het bestuderen van dit complexe probleem van afbraak of opfrissen van het bestaande gebouw.

Naarmate alle aspecten van het probleem aan de orde kwamen, bleek dat de voordelen van een complete vernieuwing niet opwogen tegen de nadelen ervan. De afbraak, in een druk handelscentrum, van een zo sterk geraamte, hield zulke risico's in dat besloten werd - gezien ook de beroering in de publieke opinie - om over te gaan tot een grondige uitwendige opknapbeurt door zandstraling en een complete inwendige vernieuwing van het bestaande Torengebouw.

Vermits het daarvoor noodzakelijk was de bestaande diensten tijdelijk elders onder te brengen, werd besloten te beginnen met de bouw van de nieuwe vleugel aan de Eiermarkt. Zodra die gebruiksklaar was kon men daarheen verhuizen tot de werken in het oude gedeelte zouden voltooid zijn.







Info lesmap

In deze lesmap komt de ganse geschiedenis van de Antwerpse Boerentoren aan bod, van aanloop tot de bouw tot de volledige facelift.