 Waarom een websiteWaar o waarReisverhalenIk geloof, jij gelooftTaalKalligrafie Samen-LevenPortretgalerij |
| Home |
|
||||
|
|
Het verhaal van Ken Ik ben een Vlaamse Moslim, en men heeft mij gevraagd om daar eens iets over te schrijven. Dat is niet gemakkelijk op zo’n korte tijd, daarom zal ik beginnen bij het begin. Ik ben Katholiek opgevoed, ik was zelf heel gelovig en ik ging zelfs alle zondagen naar de kerk. Niet omdat ik moest van thuis, mijn ouders gingen niet mee. Ik ging op mijn eentje, omdat ik er in geloofde. Ik begon me steeds meer vragen te stellen over God, en daarom begon ik meer te studeren en boeken te lezen. Aanvankelijk kon de Kerk mij vele antwoorden geven, die voldeden voor mij, maar hoe meer antwoorden ik kreeg, hoe meer vragen er rezen. Tegen mijn zeventiende had ik door dat de Rooms-katholieke Kerk mij persoonlijk niets meer te bieden had, en net toen ontmoette ik op een internationaal zomerkamp een Pakistaanse Moslim. Karim paste niet in het beeld dat ik had van de Islam, mijn beeld was doorspekt met Westerse en Katholieke misverstanden. Naarmate ik Karim beter leerde kennen en we vaker over geloof discussieerden, vielen mijn vooroordelen weg en begon ik de Islam te bestuderen. Ik was verbaasd van de logica die erin zit: de Koran spreekt zichzelf nooit tegen, en spreekt ook de wetenschap nooit tegen. De Islam is een godsdienst van vrede en van tolerantie, helemaal anders dan het beeld dat de media ervan ophangen. De Koran leert ons dat we moeten geloven in álle profeten, en zo worden de Joden, de Christenen en vele anderen onze geloofsbroeders. Door Moslim te worden veranderde ik niet van god, ik bleef geloven in dezelfde ene God. Alleen nam ik er nu nog een Boek en een Profeet bij. Ik sloot me aan bij de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap. Dat is een moderne en westers-gezinde beweging in de Islam, die leert dat de Islam een universele godsdienst is die toepasbaar is in alle culturen van alle tijden. Door de Islam te ontdoen van al haar culturele invloeden die ze opdeed door de eeuwen heen, wordt het weer mogelijk om de Islam in haar zuivere vorm te beleven en haar toe te passen op de Vlaamse cultuur. Dan wordt de Islam weer een godsdienst van vrede, pacifisme, tolerantie, vrouwenrechten en open dialoog. Ik koos een Arabische naam; Karim Ahmad Sani, zo kent iedereen me in de Moskee. In de gemeenschap werd ik zeer goed aanvaard, iedereen respecteert me er en luistert ook naar mijn visies. Het is dus niet zo dat ik blindelings andermans visies moet overnemen. Wij distantiëren ons duidelijk van het Moslim-fundamentalisme, van de mishandeling van vrouwen, van terrorisme en van intolerantie. Wat mij vandaag erg stoort, is het totaal verkeerd beeld dat de modale Vlaming heeft van de Islam. Dat is zo gegroeid vanuit de geschiedenis, ze zijn vaak gestoeld op misverstanden en die worden in stand gehouden door de media en niet na te noemen partijen. De Islam verbiedt geweld te gebruiken in godsdienstige kwesties, en ze verbiedt zelfmoord. Voor mij zijn de Palestijnse zelfmoordcommando’s geen helden. De Islam geeft gelijke rechten aan de vrouw, vrouwen hebben even goed als mannen het recht om zelf te beslissen wat ze doen met hun leven. Gedwongen huwelijken en verplichte sluiers zijn voor mij níet Islamitisch. Spijtig dat er mensen zijn die "de Islam" associëren met terroristen en Taliban. De échte Islam is totaal anders. Ik nodig al die mensen uit om de Islam eens van dichtbij te bestuderen en ze zullen zien dat ze het mis hadden. Ken Avonts (Karim Ahmad Sani). |
